Z początkiem kwietnia zaczyna się okres zagrożenia pożarowego,podczas, którego prawdopodobieństwo zaistnienia pożarów jest realne i bardzo duże. Na poziom zagrożenia wpływ ma pogoda czyli, ilość opadów, lub raczej ich brak oraz temperatura, które potęgowane mogą być jeszcze przesuszającym działaniem wiatru.
Stopień zagrożenia pożarowego określa się w stopniach od 1 do 3, przy długo trwającym 3-cim stopniu zagrożenia pożarowego oraz gdy przez 5 kolejnych dni wilgotność scioły leśnej będzie na poziomie mniejszym niż 10%, nadleśniczy danego terenu może wprowadzić całkowity zakaz wstępu do lasu. Zakaz ten musi być ogłoszony w lokalnych mediach wraz z oznakowaniem informacyjnym w terenie.
Poziom zagrożenia pożarowego jest ustawicznie monitoraowany przez Lasy Państwowe i podawany do publicznej wiadomości. Poniżej mapa zagrożenia pożarowego:
|
|
Dla leśników ochrona lasu to nie tylko ochrona samych drzew i związanego z nimi surowca drzewnego, ale przede wszystkim jest to ochrona całego ekosystemu leśnego. Tak szerokie pojęcie obejmuje pełen wachlarz elementów składowych ekosystemów, w których dba się o zachowanie bioróżnorodności gatunków chronionych wśród roślin jak i wśród zwierząt, ochronę gleby czy wód. Całość tego skomplikowanego systemu jest narażona na szereg czynników, które podzielono na abiotyczne (zagrożenia ze strony przyrody nieożywionej tj. wiatr, okiść, mróz, susze), biotyczne (zagrożenia powodowane przez zwierzęta, owady, grzyby) oraz czynniki antropogeniczne, których przyczyną jest bezpośrednio człowiek.
Poniżej przedstawiono najważniejsze zagadnienia związane z ochroną d-stanów na gruntach porolnych.
Ochrona upraw
- Ochrona przed zgryzaniem przez zwierzynę - czytaj
- Ochrona przed szeliniakiem sosnowcem - czytaj
Ochrona młodników
- Ochrona przed spałowaniem przez zwierzynę - czytaj
- Ochrona przed hubą korzeni - czytaj
- Ochrona przed opieńkową zgnilizną korzeni - czytaj
Ochrona d-stanów dojrzałych
-
Ogniskowo-kompleksowa metoda ochrony lasu- czytaj
|
|
|
Ochrona upraw przed zgryzaniem przez zwierzynę |
|
|
|
|
Jest to ogryzanie wierzchołkowej części pędu drzewka przez jeleniowate (jeleń, sarna, czy łoś). Z gatunków iglastych najczęściej zgryzana jest sosna, natomiast świerk raczej wtedy gdy występuje w formie domieszki. Preferowana jest również jodła, niezależnie od wielkości jej udziału w danym odnowieniu. Sporadycznie zgryzany jest także modrzew. Z gatunków liściastych zgryzane są: dąb, buk, jesion, lipa, klon, jawor, wiąz i grab.
|
|
Więcej…
|
|
Ochrona młodników przed spałowaniem przez zwierzynę |
|
|
|
|
Jest to obdzieranie zębami kory z drzew przez jeleniowate (łoś, jeleń, sarna). Powodem spałowania jest zapotrzebowanie zwierząt na składniki pokarmowe zawarte w korze drzew. Wystepuje w okresie późno-zimowym.
|
|
Więcej…
|
|
Ochrona d-stanów przed hubą korzeni |
|
|
|
|
Huba korzeni powodowana jest przez grzyba o nazwie korzeniowiec wieloletni Heterobasidion annosum. Występuje głównie na drzewach iglastych szczególnie na sośnie i świerku potem na jodle, modrzewiu, rzadziej na liściastych. Grzyb atakuje korzenie i odziomkowe części pnia. Porażeniu ulegają drzewa w wieku od około 3 lat do najstarszych, najczęściej jednak i najsilniej w drzewostanach od 10 do 40 lat.
|
|
Więcej…
|
|
|
Ochrona przed opieńkową zgnilizną korzeni |
|
|
|
|
Popularna i chyba wszystkim znana opieńka to grzyb powodujący jedną z najważniejszych pod względem gospodarczo chorób drzew.
|
|
Więcej…
|
|
Ogniskowo-kompleksowa metoda ochrony lasu |
|
|
|
|
Ogniskowo-kompleksowa metoda ochrony lasu zalecana jest w ubogich, jednowiekowych i jednogatunkowych d-stanach sosnowych. D-stany te, ze względu są swoją niewielką bioróżnorodność są narażone na zwiększoną presję szkodliwych owadów, a zastosowanie tej metody osłabia lub niweluje ich działanie.
|
|
Więcej…
|
|
Ochrona upraw przed szeliniakiem sosnowcem |
|
|
|
|
Szeliniak sosnowiec to niewielki owad, należący do rzędu chrząszczy, atakujący uprawy sosnowe (i świerkowe) w wieku do 5 lat.
Pod koniec kwietnia owady te żerują w uprawach sosnowych i świerkowych ogryzając korę i łyko młodych drzewek. Uszkodzenie obejmuje nierzadko cały obwód i długość sadzonki. Brzegi uszkodzeń pokrywają się żywicą. Młode drzewka zwykle giną, starsze (lub słabiej uszkodzone) wykazują zły wzrost. Owady mogą atakować również w sierpniu i wrześniu (kiedy pojawi się ich młode pokolenie).
|
|
Więcej…
|
|
|
|
|
|